Perşembe, 9 Nisan 2026
Uzaktan bakıldığında, üst üste binen dağ sıraları eriyen turuncu bir parıltıyla yıkanıyor.
Sessizliğin içinde, nazikçe batan güneş yavaş ama emin adımlarla batıyor. Sanki dünyanın kendisi tek bir tuvale dönüşüyor.
Çevredeki ağaçlar, silüetlerden oluşan bir duvar halısı gibi gölgelerini birbirine dolayarak, tüm gökyüzüne bir fantezi dokusu yayıyor.
Kalbin içini sessizce bir huzur ışığı dolduruyor ve kelimelerle ifade edilemeyecek derin bir duygu taşarak dışarıya yayılıyor.
Sonsuz sevgi, minnet ve bu yeri doldurulamaz an için dualarla...
◇ noboru ve ikuko