วันศุกร์ที่ 15 พฤษภาคม 2569
บนลาดเอียงของคันดิน หยดน้ำสีม่วงองุ่นหยดหนึ่งลอยอยู่อย่างเงียบๆ แต่กลับมีตัวตนที่ชัดเจน
ดอกมัสคารีเปรียบเสมือนเศษเสี้ยวของดวงดาวที่ตกลงมาจากขอบกาแล็กซี เปลี่ยนรูปร่างเป็นทรงระฆังเล็ก ๆ และค่อย ๆ ลอยลงมายังโลกนี้
เมื่อมิโกะ (หญิงสาวผู้ดูแลศาลเจ้า) แสดงระบำศักดิ์สิทธิ์ เราแทบจะสัมผัสได้ถึงเสียงอันใสและลึกลับที่เปล่งออกมาจากระฆังศักดิ์สิทธิ์ที่เธอถืออยู่ในมือ
ดอกไม้เล็ก ๆ ที่เปล่งประกายสีน้ำเงินเข้มราวกับหินลาพิสลาซูลี ยืนตระหง่านอย่างเงียบสงบแต่สง่างามอยู่บนคันดินในฤดูใบไม้ผลิของดินแดนทางเหนือ
แค่ได้มองก็ทำให้หัวใจรู้สึกเบาลง ความตึงเครียดที่ไหล่หายไป ดอกไม้เล็กๆ นี้มีพลังในการเยียวยาที่ลึกลับเหลือเกิน
แม้ในวันนี้ แสงสีน้ำเงินไพลินของดอกมัสคารีก็ยังคงส่องสว่างอย่างเงียบๆ ในหัวใจของผู้คนทั่วโลก
◇ โนโบรุ และ อิคุโกะ
