วันพฤหัสบดีที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569
ขาว ขาว ขาว สุดลูกหูลูกตา กลีบดอกไม้หิมะโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้ามาหลายวันแล้ว ปกคลุมเมืองโฮคุริวทั้งเมืองให้เงียบสงบ
ราวกับได้ผลักม่านแห่งฤดูหนาวอันยาวนานและโหดร้ายออกไป ท้องฟ้าสีครามเข้มที่สดใสและไร้ขอบเขตก็ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน
แล้วเพียงชั่วครู่ รอยยิ้มอันอบอุ่นและเปี่ยมด้วยความเมตตาของดวงอาทิตย์ที่ผู้คนรอคอยก็ปรากฏขึ้น!
แสงสว่างเล็กๆ ส่องประกายขึ้นในหัวใจที่จมดิ่งและหดหู่ ความสว่างอ่อนโยนนั้นค่อยๆ โอบล้อมส่วนลึกของจิตวิญญาณของคุณ ราวกับละลายปลายนิ้วที่แข็งกระด้าง
มันคือช่วงเวลาแห่งความงดงามและความหรูหราที่ไม่อาจบรรยายได้ ช่วงเวลาแห่งความสุขที่มอบให้แก่สิ่งมีชีวิตทั้งหลายที่ดำรงชีวิตอย่างกลมกลืนกับธรรมชาติอันโหดร้าย
เพราะช่วงเวลาแห่งความอบอุ่นนี้เองที่เราจึงสามารถผ่านพ้นฤดูหนาวไปได้ เพราะเรามี "ความทรงจำแห่งแสงสว่าง" อยู่ในหัวใจ เราจึงสามารถดำรงชีวิตต่อไปได้
ฉันหวังว่าความรู้สึกอันสงบเงียบนี้จะข้ามทุ่งหิมะไปถึงหัวใจของผู้คนทั่วโลกในฐานะ "ความกลมกลืน" อันอบอุ่น!
ด้วยความรัก ความกตัญญู และคำอธิษฐานอันไร้ขอบเขต แด่แสงตะวันอันยิ่งใหญ่ที่บางครั้งปรากฏให้เห็นอย่างเขินอาย...
◇ โนโบรุ และ อิคุโกะ
